“Çocuklarınızı çokça öpün! Her öpücük karşılığında cennette bir derece alacaksınız.Hz. Muhammed (s.a.v.)

23 Eylül 2010 Perşembe

Büyümek İstemiyoruz.


      Karakuzum nihayet  Okul Öncesi Eğitime başladı  ona uygun bir okul  bulduk diye sevinirken , endişelerimiz artmaya başladı.İstekleri olmayınca her şeye ağlayan ,avazı çıktığı kadar bağıran,herkezi şikayet eden, mızmız bir çocuk var karşımızda...... Sakin olmaya çalışsak da bazen bizde  istemediğimiz tepkiler verebiliyoruz onu bu kadar çok sevmemize  rağmen ....

   Acaba nerde hata yaptık diye çok sordum kendime. Aşırı koruyucu,aşırı hoşgörülü olduk bakıcımızda sağ olsun kızım iç,in mükemmel birisiydi..Hiç ağlamasın hiç üzülmesin diye hep ilgilendik.Şimdi kendini birden tanımadığı ortamda hem de sabah 8 akşam 6 ya kadar  bulunca bocaladı tabi ...Huyu değişti. Kızımı tanıyamıyorum şu anda...Çalışan anne babaların durumu bu ama anaokuluna alışamayan çocuk normal okula başlayınca nasıl tek başına kendini koruyabilecek.Kimseyle eşyasını paylaşmak istemiyor,eşyasına zarar gelse ağlamaktan  hastalanıyor.

        Keşke geçen yıl anaokulundan alıp bakıyıcıya vermeseydim diyorum. Neden mi anne  ben şimdiki sınıfımda değilde alt sınıfta olmak istiyorum ne olur beni oraya alsınlar diye ağlıyor. gitmek istemiyor.Sabahları onun hazırlayıp servise bindirmek kabus oluyor.Öğretmeniyle konuştum .Karakuzunun sürekli oyun oynamak istediği için alt sınıflarda olmak istediğini ders çalışmaktan  yani faaliyet yapmaktan sıkıldığını söyledi.
Anaokulun her gün gidilmesi gereken oyun,arkadaş ve eğitim yeri  olduğunu anlatmaya çalışıyorum.Anne herkezin anesi geldi, neler sevdiklerini ,hangi sözlerden, hangi renklerden hoşlandıklarını anlattı. Sende gelirmisin dedi. En sevdiği sözün Karakuzu en sevdiği yemeğin yoğut çorbası ve pilav olduğunu söylememi istedi. .Gititim onu mutlu etnek için  ama hep ağladı beni bırakmadı.Kendimi o kadar kötü hissettim ki onu gözü yaşlı orada bıraktığım için...
 
     Her zaman söylerim geç evlendiğime pişman değilim ama keşke daha genç bir anne olsaydım .Yaş olmuş yolun yarısı daha ilk çocukta pes ettim.Şu iki haftadır kendini o kadar yaşlanmış hissettim  ki....

5 yorum:

Hilal dedi ki...

canım;

inan daha dün ne kadar da uzağız ki hiç görüşmüyoruz diye düşündüm. özledim yaa hem seni hem Beyza'yı. Beyza'nın deneme süresinde okulunu çok sevmesine sevinmiştim ama şimdiki sıkıntılı durumu okuyunca da çok üzüldüm. İnşaAllah bir an evvel alışır Fatmacım. Beyza çok hassas bir çocuk, zamanla alışacak ama emin ol. bakıcısını da özlüyordur belki seviyordu onu da. öperim canım görüşelim Allah kolaylıklar versin

Filiz dedi ki...

siz yine iyisiniz,ben de yolun yarısına geldim evliyim ama henüz bebeğim yok:(inşallah olur.anne olmak zor hem de çok zor,eminim geçici bir durumdur bu,kızınız yeni durumuna uyum sağlayacaktır kısa sürede;Allah yardımcınız olsun..sevgiler

KARA KUZUCUĞUN ANNESİ dedi ki...

Evet Hilalciğim çok uzak olunca görüşemiyoz malesef.İnşallah Karakuzumun bu sıkıntısı bir an önce geçer artık.
Filzciğim inş tez zamanda sende anne olursun. Herşeye rağmen çok güzel ama çok sabır ve sevgi isteyen bir meslek annelik.

Tuba dedi ki...

Fatmacım, Allah kolaylık versin,
Cok zor bir durum cocuk icin de anne icin de. Sabah 8 aksam 6 askeri talim gibi cocuk acisindan. Yarım gunluk olarak ayarlayabilirsiniz veya faaliyet plani biraz daha hafif bir yerlere gonderirseniz belki bu kadar sorun olmaz.
Allah nasip ederse biz de seneye anaokulu kapılarında olacağız. Bakalım bizimki ne yapacak?

İlkay dedi ki...

Ana Okulunuz hayırlı olsun.
Tabi çocuklar için kolay değil el bebek gül bebek yetiştirilip tek ilgi görüpte okula başlamak annenin babanın bırakıp gitmesi inş zamanla Beyzada alışır ayak uydurur yeterki sabırlı olun.
Diyenede bak :P
Bende bazen arkadaşları gördükçe boyu beraber çocuklu negüzel diyorum.