
Babamız çarşamba iftardan sonra amcamızla ünv kayıt için gittiğinden babaannemizle kalıyorduk.Karakuzu çok mutluydu babaannesiyle olmaktan ama birlikteliğimiz kısa sürdü.Dün işten eve geldiğimde karakuzuda babaannemizde üzgündü.Küçük halamız hamileydi daha doğumuna 2 ay vardı ama 7 aylık doğum yapmış sezer yanla hastanedeymiş.Kızım kal dersen kalayım ama aklım orda deyince kal diyemez ki insan sonuçta herkes doğum anında annesini ister yanında anne iftardan sonra git dedim ama kızım nasıl ağlıyor daha yeni geldin beraber oynayacaktık ne olur gitme diye.Onun anlayacağı şekilde olayı anlatmaya çalışlım amane olursa olsun babannemizim gitmesini istemiyordu tabi.Bak anneciğim bebekler annelerinin karnında zamanı gelince dünyaya gelmek isteler ama halamızın oğlu biraz acele etmiş.Sıkılmış annesinin karnında bi an önce dünyaya geleyimdi oynanyayaım demiş diyince gülüverdi anneciğim bende oyuncak ayım kadar mıydım dedi:))Neyse iftardan sonra babaannemizi yolcu ettik.Allatan otogar yakınızda.Dönüşle markete gititk karakuzunun gönlünü yapmak için.Ama baya tedirgin oldum gece tek başına dışarıda olmaktan.Eve kendimizi zor attık biraz çizgi flim izledikten sonra uyuduk.Sabah işe geç geldim biraz izin aldım.Kızımı öyle apartopar Dursun teyzemize vermek istemedim.Biraz uyusn istedim.Kalkınca bi banyo yaptırdım kıyafetlerini giydirdim.Bende hazırlanmaya başaldım birlikte çıkalım diye bu arada benim karakuzu
geçmiş aynanın karşısına kaşlarını düzeltiyor kimden gördüyse artık ablamızda çok süslü ama anneciğim özlem ablam sivilcelerini gizlemek için değil kakülü sevdiği için önüne getiriyormuş dedi:)))
(Ben kızarım Özlem ablamıza şu saçlarını gözünün önünden çek diye bak karakuzuda seni örnek alıyor diye )
Neyse işe geldiğimde saat 10 du.Arkadaşlar dalga geçtiler ,iki gün sahura kalkıp yemek hazırladığından mı geç kaldın dediler.Sahurda ne yersem yiyeyim mide ağrısı çekiyorum.Genelde akşam ne yersem onunla tutuyorum, alıştım artık.Allah razı olsun eşim de bu konuda çok anlayışlı.
İnşallah bebeğimiz de halamızda çabuk toparlanır.İkisine de geçmiş olsun diyorum.
Kızımın bu şehirde dursun teyzesinden(bakıcımız diyemiyorum bakıcıdan çok anne gibi saolsun) başka kimsesi yok.Şimdi aklı ermeye başlayınca annaneyi, babanneyi, dedeleri daha çok istiyor.